Image

ഒരു കൂവലിന്നെവിടെയുമില്ല
കുടം നിറയ്ക്കുവാൻ.
വെള്ളരിവള്ളി കാണാനേയില്ല
കുളിരും പുലർവേളയിൽ
കുടവുമായെത്തും കന്യമാരുടെ
കളി ചിരിയില്ല
പടവലത്തിൻ പിരിവള്ളികളില്ല
നാട്ടുപച്ചയില്ല
വയലുതാനേയില്ല.
വെയ്ലു തിന്ന നെഞ്ചിൽ
വേരുപറിയും വേദന മാത്രം
നടുവൊടിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന നദി
നെടുവീർപ്പിട്ടു കാലം കഴിക്കുന്നു
മൂങ്ങാംകുഴിയിട്ടൊരു നീർക്കിളി
ചെകിളപ്പൂക്കളിളക്കുന്ന
മീനിനെ സ്വപ്നം കാണുന്നു
കുന്നിന്റെ കണ്ണീർച്ചാലുകളിൽ
കുരുത്തു വന്ന കൗമാര പ്രണയങ്ങൾ
കാണാക്കരകളിൽ ചേക്കേറിയിരിക്കുന്നു
കുന്നിൻ മുകളിലെ കുയിൽ കൂട്ടിലും
മയിൽ മയിലെണ്ണയായിപട്ടണത്തിലും
കുന്ന് കുന്നിറങ്ങി പോയിട്ട് കാലം കുറേയായി
പച്ചമണങ്ങളും, ഓളപ്പെരുക്കവുമില്ല
എങ്ങും ചോരയുടെ ഗന്ധം, മരണത്തിന്റെ
മണം
എവിടെ ഒരു തുള്ളി ജലം
അവസാനത്തെ ഒരിറ്റ്

കുറിപ്പ്:
കൂവൽ - പച്ചക്കറികൾക്ക് വെള്ളം നനയ്ക്കുന്നതി
വയലിൽ കഴിക്കുന്ന ചെറുകുളം

Leave a Comments

Image

ഈ പംക്തി ലോകത്ത് ഏത് കോണിലും ജീവിക്കുന്ന മലയാളികള്‍ക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ്. ഇങ്ങനെയൊരു പംക്തി ഒരുക്കാന്‍ കാരണം നല്ലൊരു ജീവിതത്തിന് വേണ്ടിയാണ് അവര്‍ ലോകത്തിന്‍റെ ഓരോ കോണിലും ഓടി നടക്കുന്നത്. മാറി മാറി വരുന്ന സാമൂഹ്യ ചുറ്റുപാടുകളില്‍ പോലും അവര്‍ക്ക് ഓട്ടം നിറുത്താന്‍ ആവുന്നില്ല. എങ്കില്‍ നാട്ടിലും മറുനാട്ടിലും ഉള്ളവര്‍ക്കുവേണ്ടി കണ്ണാടി മാഗസിനിലൂടെ" ഒരു കൂട്ടായ്മ ഒരുക്കിയെടുക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ്. - ഒരുമിച്ച് നാം ഓണം ഘോഷിക്കുന്നതുപോലെ. അതിന് സാദ്ധ്യമായെങ്കില്‍ എന്‍റെ പ്രയത്നം സഫലമായി. ഈ പംക്തിയില്‍ ആദ്യമായി എഴുതുന്നത് രണ്ടു പേരാണ്. എന്‍റെ സുഹൃത്തും കോളേജ് മെറ്റുമായി ശ്രീ. എം.സി. ജോസഫും . (മാറാട്ടുകുളം ചാക്കോ ജോസഫ്) മറ്റൊന്ന് മറ്റൊരു സുഹൃത്തായ ശ്രീ. രാജീവ് രാജേന്ദ്രനും